Dit artikel bestudeert de economische en sociale evoluties van Brussel in de laatste twee decennia. Ondanks een gunstige economische conjunctuur in die periode, blijft de sociale situatie verslechteren met werkloosheidscijfers die steeds hoger liggen en met sociale ongelijkheden die almaar toenemen. Hoewel zulks ook het geval is in de andere Belgische grote steden, is die situatie meer uitgesproken in Brussel. Dat wordt verklaard door een veelvoud van dynamische factoren, waaronder de almaar hogere opleidingseisen die aan de arbeidskrachten worden gesteld en die laagopgeleiden uitsluiten van de arbeidsmarkt. Die evolutie wordt nog versterkt door de ruimtelijke concentratie van kansarme bevolkingsgroepen, die zeer groot is in Brussel. Het artikel sluit af met de vraag of het Gewest wel een pertinent beleid voert, daar het de nadruk legt op de internationale positionering van Brussel.